Leczone choroby

RegenMed prowadzi terapie wykorzystujące komórki macierzyste mezenchymalne (WJ MSC) od 2015 roku. Od początku swojej działalności wykonał kilkaset zabiegów u prawie 100 pacjentów.

Neurologia

Leczenie pacjentów z chorobami neurologicznymi jest ogromnym wyzwaniem dla dzisiejszej medycyny. Podstawowym problemem w terapii schorzeń neurologicznych jest brak możliwości leczenia przyczynowego, wobec czego jedynym rozwiązaniem okazuje się być leczenie objawów, występujących w danej jednostce chorobowej. Ponieważ wiele schorzeń neurologicznych przyjmuje postać przewlekle postępujących, kolejnym założeniem terapii, jest chęć powstrzymania ich postępującego przebiegu. W tym wypadku już samo zatrzymanie progresji choroby okazuje się być celem leczenia. Komórki macierzyste od wielu lat są w kręgu zainteresowań lekarzy, starających się znaleźć nowe, skuteczne sposoby leczenia chorób neurologicznych. Zastosowanie macierzystych komórek mezenchymalnych jest ważnym przykładem na spełnianie się pokładanych w komórkach macierzystych nadziei zarówno pacjentów jak i lekarzy.
Macierzyste komórki mezenchymalne (MSC) mogą stanowić doskonałą alternatywę dla terapii schorzeń neurologicznych, w których wyczerpano już możliwość leczenia przy wykorzystaniu standardowych metod terapeutycznych. Podstawową zaletą MSC jest ich zdolność namnażania się, różnicowania w różne typy komórek oraz zdolność do wydzielania substancji aktywnych biologicznie, które stymulują odnowę i regeneracje uszkodzonych tkanek. Jednocześnie komórki MSC nie wykazują immunogenności, co oznacza, że nie są traktowane przez organizm jak przeszczep, a co za tym idzie nie są przez niego odrzucane. Ich niezwykłą i ważną zaletą jest także zdolność do lokalizowania miejsca uszkodzenia w organizmie człowieka np. komórki podane do płynu mózgowo-rdzeniowego same odnajdują miejsce uszkodzenia i bez dodatkowej ingerencji rozpoczynają proces regeneracji uszkodzonych tkanek.
Komórkowe terapie naprawcze wykorzystujące MSC, stały się w ostatnich latach obiektem intensywnych badań w aspekcie ich skuteczności w regeneracji uszkodzeń tkanki nerwowej.

W szpitalu Regenmed komórki MSC wykorzystywane są w terapii:
  • Chorób nerwowo-mięśniowych

    W grupie tej znajdują się choroby o różnej etiologii, których cechą wspólną jest uszkodzenie struktur ośrodkowego (mózg, rdzeń kręgowy) i obwodowego (nerwy, mięśnie) układu nerwowego, takie jak stwardnienie zanikowe boczne - amyotrophic lateral sclerosis (ALS, SLA), rdzeniowy zanik mięśni - spinal muscular atrophy (SMA), stwardnienie rozsiane - sclerosis multiplex (SM), miopatie, dystrofie, polineuropatie, ataksje etc.
    Choć podłoże powyższych chorób może być bardzo różne, począwszy od genetycznego, przez nabyte, immunologiczne lub nieustalone, wspólną ich cechą pozostaje podatność na leczenie przy wykorzystaniu komórek macierzystych. W wyniku terapii komórkami MSC możliwe jest uzyskanie wymiernych korzyści terapeutycznych pod postacią zahamowania lub spowolnienia postępu choroby. U pacjentów dochodzi do wzmocnienia siły i sprawności dotkniętych chorobą mięśni (poprawa zdolności połykania, mowy, funkcji oddechowych), zwiększenia tolerancji wysiłku, zmniejszenia dolegliwości bólowych i poprawy koordynacji i równowagi.

  • Encefalopatii i padaczek

    Leczenie encefalopatii - czyli uszkodzenia mózgu o różnym podłożu, skutkującego trwałymi deficytami funkcji poznawczych i motorycznych, oparte jest o tę samą zasadę działania komórek MSC, związaną z przebudową struktur Ośrodkowego Układu Nerwowego. W tym wypadku komórki MSC przywracają prawidłowe funkcjonowanie mózgowia, przyczyniają się do poprawy plastyczności mózgu, stymulują ośrodki nieuszkodzone do przejęcia funkcji rejonów zmienionych chorobowo, a także tworzą nowe połączenia neuronalne. Wśród leczonych encefalopatii znajduja się wrodzone - w uszkodzeniach niedotlenieniowo - niedokrwiennych i infekcjach okołoporodowych oraz płodowych (w tym MPD - Mózgowe Porażenie Dziecięce i zespoły pokrewne) lub nabyte - pozapalne, poudarowe, poszczepienne, pourazowe, immunologiczne i autoimmunologiczne.
    Szczególną poprawę zaobserwowano w leczeniu padaczki lekoopornej, będącej skutkiem encefalopatii. Najczęściej dochodzi do zmniejszenia lub całkowitej redukcji napadów padaczkowych. Komórki MSC stosowane w leczeniu padaczki wpływają na neuroprzekaźniki oraz zmniejszają stan zapalny, generowany przez napady padaczkowe. W tym wypadku mają więc działanie leczące padaczkę, a nie tylko czasowo zmniejszające liczbę napadów.
    W wyniku zastosowanego leczenia możemy oczekiwać istotnej poprawy funkcjonowania poznawczego chorego w zakresie rozumienia i spełniania poleceń, poprawy mowy, pamięci, koncentracji uwagi, żywszych reakcji emocjonalnych, sprawności intelektualnej, a także poprawy motorycznej, zmniejszenia napięcia mięśniowego w przypadku spastyczności i poprawy siły mięśniowej w przypadku niedowładu. Pacjenci poddani terapii MSC, lepiej funkcjonują w życiu społecznym, a obiektywna poprawa stanu obserwowana jest podczas rehabilitacji.

  • Urazów rdzenia kręgowego

    Przerwanie ciągłości rdzenia kręgowego skutkuje nieodwracalną utratą połączeń nerwowych, co w konsekwencji prowadzi do głębokiego kalectwa oraz niedowładu lub porażenia. Nasilenie dolegliwości uzależnione jest od poziomu uszkodzenia. Uraz rdzenia kręgowego dotyczy głównie ludzi młodych, a w 82% jest chorobą młodych mężczyzn. Nowe eksperymentalne metody leczenia uszkodzeń rdzenia, bazujące na wykorzystaniu komórek MSC, oparte są o ich unikalne właściwości regeneracyjne. Komórki macierzyste wydzielają specyficzne substancje - czynniki wzrostu oraz czynniki hamujące odkładanie się białek tkanki łącznej, przez co spowalniają lub hamują proces bliznowacenia. Dodatkowo wydzielają czynniki chroniące tkankę nerwową przed dalsza jej degeneracją, poprzez działanie przeciwzapalne. Jednym z podstawowych zadań komórek MSC w uszkodzeniach rdzenia jest ponadto tworzenie nowych połączeń nerwowych, dzięki ich zdolności do różnicowania się w neurony i astrocyty.
    Dotychczasowe próby kliniczne przeprowadzone w urazach i innych uszkodzeniach rdzenia potwierdziły całkowite bezpieczeństwo i skuteczność metody zarówno w przypadkach ostrego jak i podostrego procesu degeneracyjnego. Większość przeprowadzonych badań klinicznych udowodniło poprawę funkcjonalną w zakresie przewodzenia w drogach korowo - rdzeniowych, co oznacza, że w wyniku zastosowanego leczenia można spodziewać się poprawy napięcia mięśniowego, poprawy motorycznej - zmniejszenia lub wycofania niedowładu i poprawy siły mięśniowej w przypadku porażenia. Zmiany te przyczyniają się do poprawy sprawności dotkniętych uszkodzeniem kończyn oraz wzmocnienia siły i stabilizacji mięśni osiowych, a więc tułowia i obręczy miednicznej. Inną korzyścią płynącą z terapii jest poprawa czucia, zarówno powierzchniowego jak i głębokiego oraz zmniejszenie dolegliwości bólowych. Ustępują też nieprzyjemne doznania związane z zaburzeniami czucia - parastezje i dyzestezje. U większości pacjentów udaje się odzyskać lub poprawić funkcję zwieraczy, co sprawia, że pacjent staje się dużo bardziej niezależny w życiu codziennym. Terapia komórkowa wpływa również pozytywnie na ukrwienie skóry i tkanki podskórnej, co ułatwia leczenie się odleżyn i zapobiega tworzeniu się nowych.

  • Udarów

    Udar mózgu to uszkodzenie tkanki mózgowia, powstające na skutek zaburzenia krążenia w obrębie układu nerwowego, które może nastąpić w wyniku wylewu krwi do mózgu (np. krwotok z pękniętego tętniaka) lub niedokrwienia, zwanego też zawałem mózgu. W zależności od rejonu mózgowia, dotkniętego uszkodzeniem naczyniowym, rozwija się różnorodne spektrum objawów. Należą do nich m.in. afazja i pokrewne zaburzenia mowy, niedowład bądź porażenie połowy ciała, zaburzenia czucia po jednej stronie ciała, zaburzenia świadomości, kontaktu z otoczeniem, zaburzenia pamięci czy zachowania. Ponieważ deficyty powstałe w czasie udaru przyjmują charakter utrwalony, a obszar mózgowia dotknięty chorobą zmieniony jest martwiczo, jedyną alternatywą dla leczenia rehabilitacyjnego po udarze pozostaje medycyna regeneracyjna.
    W ostatnich latach rozpoczęto badania kliniczne z wykorzystaniem komórek macierzystych w leczeniu udaru. Komórki MSC, różnicując się w neurony i astrocyty, mogą z powodzeniem zastępować komórki utracone w procesie martwicy. Efekt terapeutyczny MSC zawdzięczają również zdolności wydzielania różnorodnych substancji aktywnych biologicznie, które to stymulują komórki sąsiadujące z miejscem uszkodzenia tkanki mózgowia, zabezpieczając przed tworzeniem blizny i stanu zapalnego.
    W wyniku zastosowanego leczenia możliwe jest zminimalizowanie skutków martwicy, a co za tym idzie zmniejszenie deficytów poznawczych (zaburzeń mowy, zachowania, pamięci) oraz motorycznych (zmniejszenie lub wycofanie niedowładu, poprawa napięcia mięśniowego). Dodatkowo możliwe jest uzyskanie poprawy w zakresie koordynacji ruchów, równowagi i zręczności.

Ortopedia

Choroby i urazy układu mięśniowo-szkieletowego są głównymi przyczynami niepełnosprawności. Szacuje się, że ok. 5-7% mieszkańców Polski cierpi na dolegliwości w obrębie stawów. Standardowe leczenie ortopedyczne obejmuje zabiegi operacyjne, farmakoterapię (sterydoterapia, terapia przeciwzapalna i przeciwbólowa) oraz rehabilitację. Stosowane leki (m.in. NLPZ - niesterydowe leki przeciwzapalne) często działają jedynie objawowo, czasowo zmniejszając ból i stan zapalny, natomiast nie regenerują uszkodzonej chrząstki czy kości. Leczenie chirurgiczne nadal cechuje niezadowalająca skuteczność, pomimo dynamicznego rozwoju nowych technik operacyjnych. Liczne publikacje naukowe oraz wyniki badań klinicznych, prezentowane na międzynarodowych konferencjach, pokazują szybki postęp medycyny regeneracyjnej z wykorzystaniem komórek macierzystych w ortopedii. We wszystkich badaniach klinicznych wykazano bezpieczeństwo stosowania MSC u pacjentów ortopedycznych oraz wyraźną poprawę kliniczną u większości chorych. Dla zastosowania MSC ważne są wyjątkowe cechy mezenchymalnych komórek macierzystych pochodzących ze sznura pępowinowego (z Galarety Wharton’a). Przede wszystkim WJ-MSC są uprzywilejowane immunologicznie, zatem są bardzo dobrze tolerowane przez system immunologiczny biorcy. WJ-MSC przekształcają się w dorosłe komórki chrzęstne i kostne, jednocześnie wydzielając szereg czynników biologicznie aktywnych, mających działanie regenerujące.

  • Degeneracyjnego uszkodzenia chrząstki stawu kolanowego i biodrowego

    Klasyczne metody leczenia uszkodzeń chrząstki stawowej nie dają zadowalających efektów klinicznych. Tkanka chrzęstna stawu kolanowego i biodrowego ulega uszkodzeniom w wyniku urazów, stanów zapalnych czy też przewlekłego przeciążenia i zużycia związanego z wiekiem lub aktywnością fizyczną. Chrząstka nie jest unaczyniona co nie pozwala na prawidłowe jej gojenie i regenerację. Uszkodzenia chrząstki prowadzą do rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów. Stosowane leki zmniejszają objawy, z którymi borykają się pacjenci, czasowo zmniejszając ból i stan zapalny, natomiast nie regenerują uszkodzonej chrząstki. Zabiegi operacyjne wykonywane w przypadku uszkodzeń chrząstki to m.in. mikrozłamania, przeszczepy autogeniczne chrząstki, przeszczepy namnożonych laboratoryjnie chondrocytów oraz rekonstrukcję z wykorzystaniem odpowiednich matryc. Procedury te są inwazyjne, obarczone powikłaniami, a ich wyniki często są niezadawalające. W leczeniu zachowawczym uszkodzeń chrząstki wykorzystuje się dziś również iniekcje z kwasu hialuronowego, osocza bogatopłytkowego z czynnikami wzrostu oraz rozwijających się dynamicznie preparatów zbliżonych do komórek macierzystych, pozyskanych z odwirowanego szpiku kostnego lub tkanki tłuszczowej. Skuteczność w zmniejszaniu bólu i zwiększaniu ruchomości stawów po leczeniu tymi preparatami jest udowodniona. Nie wpływają jednak one na odbudowę grubości chrząstki. Zastosowanie komórek macierzystych WJ MSC może cechować się wyższą skutecznością oraz poprawą struktury tkanki chrzęstnej. Do tej pory duża grupa pacjentów leczonych przy pomocy iniekcji dostawowych lub metod chirurgicznych, pomimo usilnych starań lekarzy i fizjoterapeutów, ostatecznie poddana zostaje zabiegowi endoprotezoplastyki chorego stawu. Jedyną możliwością uniknięcia zabiegu wymiany stawu, wydają się być procedury polegające na dostawowych iniekcjach komórek macierzystych. Powinny one zwiększyć ruchomość stawu, poprawić jakość życia pacjenta oraz wydłużyć czas do pierwotnej endoprotezoplastyki. Leczenie przy pomocy komórek macierzystych jest mało obciążające dla pacjenta oraz daje szybki efekt terapeutycznych, widoczny już po 3-4 dniach.

  • Braku zrostu

    W prawidłowych warunkach funkcjonowania organizmu człowieka złamanie goi się stosunkowo szybko, nie pozostawiając po sobie istotnych deficytów. Jednak czasem, na skutek różnych przyczyn, w ciągu 6 miesięcy nie dochodzi do wygojenia złamania - sytuacja taka określana jest mianem braku zrostu. Do braku zrostu prowadzić może m.in. niewystarczające ustabilizowanie (unieruchomienie) złamania, brak wystarczającego ukrwienia złamanej kości, choroby ogólnoustrojowe czy infekcje kości. Leczenie braku zrostu kostnego to przede wszystkim skomplikowane zabiegi operacyjne, które obciążają pacjenta powikłaniami, wymagają wielomiesięcznej rehabilitacji i często okazują się być nieskuteczne. Do powyższego leczenia kwalifikowani są pacjenci, którzy przebyli wszystkie obecnie dostępne metody leczenia zachowawczego i operacyjnego, bez efektu w postaci uzyskania zrostu kostnego. O skuteczności komórek MSC w braku zrostu kostnego decyduje ich wysoka immunotolerancja oraz zdolność przekształcania się w dorosłe komórki chrzęstne i kostne z wydzielaniem szeregu czynników biologicznie aktywnych, mających działanie regenerujące dla tkanki kostnej. Komórki MSC nie wykazują cech nowotworzenia, a więc nie mogą przekształcać się w komórki nowotworowe. Oczekiwane efekty terapeutyczne pod postacią zrostu kostnego mogą być widoczne już po 9 – 12 tygodniach.

Pacjenci Regenmed